18/04/12

AÍNDA QUE CHOVA, NÓS SEGUIMOS A SOÑAR...

Ola a tod@s,
Hoxe foi un día complicado no cole e sobre todo no espazo no que vivo e disfruto todos os días coas vosas visitas, na Biblioteca, na Xanela.
Algúns de vós xa sabedes que debido á cantidade de chuvia que caeu hoxe sobre a nosa cidade, entrou moita auga na Xanela e molláronse as librerías, os estantes e algúns libros, sen embargo, non pasou nada que non se poda resolver ou que impida que sigamos disfrutando dos libros, da lectura, da maxia...eu son Lusca! e xa vedes o meu sorriso!
Estou agradecida porque debido ao que pasou hoxe dime de conta do moitísimo que me queredes... non é que non o soubera, que o sei...e que encántame recibir mimiños e os rapaces de 4º me fixeron unha carta chea de corazóns e dedicatorias, co seu ánimo!!! Gracias.
XANELA é unha palabra preciosa que significa "abertura feita nunha parede para deixar pasa-la luz e o aire" , e xa se sabe que... despois das tormentas sempre sae o sol e luce un fermoso arco da vella cheo de cores. Enseguidiña esta nosa Xanela abrirase de novo para
todos vós con renovadas ilusións, compromisos, implicacións, ánimos, sorrisos, lealtades dos nosos queridos axudantes, participacións dos profes, dos alumnos, incluso dalgún deses duendeciños que andan gastando algunha que outra trasnada. Xa veredes!!!!
Por certo! díxome Isi, que este venres ían ler Iria e Natalia de 2º, un conto precioso, e claro! con todo esto temos que deixalo para o venres que ven. Xa vos dirá ela o que imos facer coas lecturas en voz alta do venres, de acordo?
Mándovos un bico moi agarimoso. LUSCA.
En situacións de dificultade, como tod@s sabedes, é moi importante sentirse respaldado, por elo, Xanela quere AGRADECERVOS a TOD@S os que con tanta xenerosidade, participáchedes e contribuíchedes a evitar que esta grande molladura, quedase nun leve catarriño, con algún que outro estornudo, en lugar do que se presumía unha gran pulmonía.

13/04/12

A CAIXA DO TESOURO

Hoxe foi o primeiro venres de lectura en voz alta despois da Semana Santa e nos estreamos cun conto titulado A CAIXA DO TESOURO e que nos leron catro rapazas de 3º, Susi, Fabi, Raqui, e Mori, como lles gusta a elas que lle chamen os amigos.
Houbo moito público e como sempre os nosos queridos nen@s de infantil, dende a clase de Ana, seguindo pola de María José e rematando pola de Marica…hai que ver cómo se portan de ben estes neniños!!!

Bueno, seguindo co conto, dicirvos que trata dunha pobre viúva con tres fillas que recibiran como única herdanza da súa nai unha caixa, coa advertencia de non abrir ata ser anciá, pois pola contra o seu poder desaparecería. Cando as fillas o souberon, atendérona moi ben na súa vellez ansiando ser donas daquel tesouro: a maior, Rosalinda, facíalle ricas comidas, Salinda, a mediana, mantiña limpa a casa e Linda, a máis nova, cosíalle a roupa.

Cando soamente quedou Linda, abriu a caixa coas tres chaves e descubriu que dentro só había un papel: sería o mapa dun tesouro?
Efectivamente o era, aínda que unicamente tiña escrita unha palabra:
"HARMONTÍA".
A anciá Linda sabía o importante que fora aquela palabra-tesouro para manter a unión entre as irmás ao longo de toda a vida.



BRANCOS E NEGROS

O pasado venres día 30, foi o último venres do mes antes das vacacións de Semana Santa e tivemos a sorte de escoitar na lectura en voz alta a tres nenas de 2º, Eila, Daniela e Laura, contarnos unha historia titulada “BRANCOS E NEGROS”

Este conto é de DAVID McKEE que é un escritor británico que ademáis fixo os debuxos do conto e seguro que o coñecedes todos porque é o creador doutro conto moi bonito que é ELMER, outro elefante de cores inspirado na obra do pintor Paul Klee.

Esta historia cóntanos que hai moito tempo, todos os elefantes do mundo eran brancos ou negros, e odiábanse entre si. A guerra non tardou en estoupar e, durante tempo e tempo non se volveu a ver ningún elefante sobre a Terra, ata que un día saíron da selva os netos dos elefantes amantes da paz…


19/03/12

SOPRA NESTE FURADIÑO

Achegando a boca ao burato e soprando, todo se volve branco; se o sopro é poderoso, faise voar un elefante; se é suave, móvese un muíño viraventos; se é na mazá, sae o verme cara ao seu niño no sol; sobre a roupa, conséguese que bailen as bolboretas; na caracola, navega o capitán a toda vela; e na árbore onde o peto fai o seu niño, os paxaros canta. O sopro no trombón provoca unha orquestra de abellas, e soprando tamén arrefríase a sopa...lembrade a semana pasada o que pasaba coa sopa que queimaba...

Cun burato que atravesa este libro, Ana, Aïcha e Carolina, ou Carola como lle chaman as súas mellores amigas, sopraron e sopraron este venres pasado facendo que tanto pequenos como maiores disfrutásemos un bo rato e botáramos unhas risas...só fai falla velo nas fotos.


14/03/12

HILDERITA E MAXIMILIANO

Un venres máis , Xanela disfrutou moito coa lectura en voz alta de dúas rapaciñas de. Unha delas xa é habitual que é Antonela. A outra nena facía o seu estreno e veu chea de ilusión a ler para todos nós. Xa sabedes quen é? Pois, sí, é MARINA, de . Fixéronno moi moi ben e tiveron unhas axudantes boísimas, Raquel e Anna, que ían de flores.
Leron un conto titulado "Hilderita e Maximiliano"que trata de dúas xoaniñas que se encontraron na copa dun sombreiro e se namoraron. O autor chámase Fernando Krahn.

03/03/12

A SOPA QUEIMA

Ola a tod@s:
Como sabedes onte estivemos na Biblioteca Xanela escoitando ás nosas catro nenas de : Uxía, Candela, Kalina e Nuria.
Elas contáronnos esta historia, que expresa os problemas que ten María cando ha de tomar o prato de sopa que a súa nai lle pon diante. A sopa está moi quente, a nai, como todas as nais, acostuma a servila a unha temperatura moi elevada...e, María quéimase. Como a sopa está tan quente, a nena non pode tomala e ante a persistencia da nai busca axuda dun rinoceronte, dun
morcego e dunhas formigas, ata conseguir arrefriala e poder rematala.
O libro que é de PABLO ALBO, está traducido ao galego e así o leron elas, e Isi, axudounas,porque estaban un pouco nerviosas, xa que neste curso era a primeira vez que lían na Xanela, sen embargo o fixeron de marabilla porque todo o público aplaudiulle moitíiiiiiisimo.
Ah! Botamos de menos ao noso habitual público de infantil que onte saíran de excursión.

01/03/12

A casa da mosca fosca por Breixo, Cristian e a colaboración espcial de Enrique

Como pasastes estes días? Pasástesvolo moi ben no entroido? Xa mo diredes nos vosos comentarios que me encanta lelos. Ben, quero dicirvos que hoxe imos felicitar tres rapaces do cole que se animaron a facer a lectura en voz alta do venres do libro titulado "A CASA DA MOSCA FOSCA". Queremos dicir que nos encantou ver e escoitar a Breixo e a Cristian de 3º lendo, e queremos agradecer moito, moito, a un rapaz maior, de 6º, Enrique, a súa colaboración, case improvisada, e que a todos nos gustou un montón.
Este conto trata dunha mosca fosca que farta de zumbar dun lugar a outro sen parar, decidiu facer unha casa e invitar os animais do bosque. Cociñou un rico pastel de amoras, colocou sete banquetas, sete pratos e unha mesa. E co aroma da torta, foron aparecendo, do máis pequeniño ao máis grande, sete estraños personaxes, que foron interpretados polos compañeiros de clases de Breixo e Cristian.Ao final aprendimos unha canción que cantamos todos xuntos.
Moitas felicidades de novo...